اختصاصیمصاحبه

مصاحبه اختصاصی با گوینده خاطره ساز اشکان صادقی

اشکان صادقی گوینده ، نویسنده ، کارگردان و بازیگر 45 ساله ایرانی که با صداپیشگی انیمیشن هایی امثال زندگی جدید امپراتور ، نمو ، عروس مرده و جوجه کوچولو خاطرات ماندگاری در ذهن مخاطبان بزرگ و کوچک به جا گذاشته است ، او همچنین با بازی در فصل دوم سریال نوار زرد و فیلم سینمایی صحنه زنی مورد توجه مخاطبان سینما و تلوزیون نیز قرار گرفت. به همین جهت، ضمن محبوبیت فراوان وِی میان عموم مردم ، با سپاس از همراهی ایشون تیم نومیشن مصاحبه ای با جناب صادقی داشته است. سعی کردیم سوالات مطرح شده به روز ، مهم و مفید فایده باشند.

The Emperor’s New Groove – 2000
– ما نزدیک یه آبشار هستیم؟
+ بله
 – سنگ های تیزی هم داره؟
 + یحتمل!
 – ازت متنفرم

برخی عقیده دارن که گویندگی شغل مناسبی برای گذران زندگی ( از لحاظ مالی ) نیست! این درسته؟

به طور کلی هیچ هنری در سراسر دنیا اونطور که باید و شاید براش اتفاقات مالی صورت نمی گیره ، مخصوصا هنر هرچی ناب تر و اصیل تر باشه متاسفانه محجور تره و به قولی کم تر شناخته میشه ، ولی در مجموع چیزی که مردم در مملکت ما بیشترین اهمیت رو بهش میدن تنها به خوراک و پوشاک خلاصه میشه و عملا مسائل فرهنگی مثل کتاب خوندن ، تماشای تئاتر ، شنیدن دوبله مناسب و غیره، کمترین اهمیت رو برای عموم داره! و به همین دلیل شعور ، درک و سواد لازم رو برای مسائل هنری به صورت اصیل نخواهند داشت.

Final Fantasy VII: Advent Children – 2005
هدف ما باز سازی این دنیاست کلاود و از این دست ها کاری ساخته نیست!

VOD ها (پلتفرم های پخش فیلم و سریال آنلاین) باعث پایین اومدن کیفیت دوبلاژ فیلم و انیمیشن شدن؟

اتفاقا از نظر من اینگونه پلتفرم ها رونق مالی بیشتری به کار ما دادن ، در گذشته که عموما انیمیشن ها در قالب DVD عرضه می شدن ، مسائل مالی به درستی رعایت نمی شد و اکثر دوستان همکار از این قضیه بسیار ناراضی بودن ، خود من هم چند باری نزدیک بود بخاطر همین مسائل استودیوی خودم رو تعطیل کنم! البته بخاطر رقابت شدید VOD ها استودیو های دوبلاژ وارد یک رقابت الکی شدن برای همین کیفیت بعضی کار ها اومده پایین ، اما از لحاظ مالی برای بچه های دوبلاژ بسیار سود آور بوده.

برای گویندگی انیمیشن نیازه که حتما صدای خاصی داشته باشیم؟ یا اصلا چیزی به نام صدای خاص وجود داره؟

به طور کلی صدای خاص رو تکنیک خاص می سازه و تکنیک خاص هم یعنی بازیگری ناب و درست روی کارکتر انیمیشن و یا فیلم ، هر گوینده باید نُت انیمیشن ، فیلم و مستند را داشته باشه تا بتونه سه گانه دوبله انجام بده.

Abominable – 2019

کدوم شخصیت انیمیشنی رو ( مواردی که خودتون گویندگی کردید ) دوست داشتید ولی عموم مردم بهش توجهی نکردن؟

معمولا هر انیمیشنی که ما وظیفه دوبلاژ اون رو بر عهده داشتیم ، سعی مون بر این بوده که به نوعی دهن کاراکتر رو پر بکنیم و سوای اینکه از الفاظ قبیحه استفاده نکنیم به طنز اثر بی افزاییم. کماکان هم تلاش میکنیم با دوبله ای آموزنده و تیپ سازی های نَمَکین که از گویندگان پیشکسوت به یادگار مونده اثری فاخر تحویل مخاطب بدیم ، چه بسا اینکه به گوش مخاطب کودک الفاظ نا مناسب نرسونیم که مورد رنجش والدین واقع بشه و از طرفی با تجربه بیست ساله بنده که سینه گذاشتم در این حرفه ، مردم همیشه اعتماد داشتن به این صدا و براشون دلچسب بوده!

Luca – 2021

یکی از گویندگان انیمیشن در لایو اینستاگرامی خودشون ، بیان کردن که مشغول شدن زیر نظر گروه دوبلاژ گلوری (در حال حاضر ) روزومه منفی حساب میشه! این درسته؟

به اعتقاد من در حال حاضر چیزی به اسم دوبله گلوری وجود نداره ، گروه دوبلاژ گلوری رو درواقع افرادی فرهیخته ، تئاتری و رادیویی با توانایی خاص خودشون معروف کردن ، به احتمال زیاد کَستی که از سال 1381 با گلوری بودن رو باید بشناسید که شامل من ، نیما رئیسی، محمد رضا علیمردانی و خانم رستگاران می‌شد که جلوتر آقایانِ زارع پناه، صولتی، حبیبی، باقری، معمارزاده، عشقیان، مهمان دوست و همچنین خانمِ چوب‌دار، خانمِ آفری و خانم نکواقبال عضو گروهِ گلوری شدن و گلوری، اونی شد که ما به خاطر داریم. تاکید می‌کنم که طبعاً این اسامی گلوری رو ساختن و مدیر گلوری با اره اوره و چلغوز تپه که نمی‌تونست کارِ خوبی ارائه بده. همونطور که الان دیدیم با تعدادی کارآموز به گفته خودشون از سراسرِ دنیا، نتونستن حقِ انیمیشن لوکارو به خوبی ادا کنن.
کارِ دوبله، مثلِ یک ارکسته و احتیاج به یه مدیردوبلاژِ فهیم داره و این ماجرا متقابله. یعنی اگه گروهِ من، آواژه کَستِ مناسبی نداشته باشه باید جمع کنم و برم. من به شکلِ منفرد توانایی دوبله یه کارِ عنوان با چندتا کارآموزِ خام رو ندارم که بعدتر متوقع هم باشم که بقیه بپسندن چون اسمِ آواژه روی کار هست. بله، گلوری اسمِ آشنا و معروفیه امّا آیا یک اسم قادر به دوبله ست؟ خیر. شما یک رستورانی رو در نظر بگیرید که با آشپزهای خوبش به اوج معروفیت می‌رسه. امّا به دلیل بدرفتاری رئیس و سرآشپزِ اونجا و به هر دلیل دیگه‌ای مثلِ ندادن حقوق، از بالا نگاه کردن به آشپزها و… و… و… کارکنان و جمع آشپزِ اون رستوران سرآشپز رو ترک کردن. آیا سرآشپز توانایی ارائه غذا با کیفیتِ قبلی و یا حتی کیفیتِ بهتر با چندتا آشپزِ تازه‌کار رو داره؟ یا چون اسم و رسمی در کرده این توان در او هست؟

چی شد که بیشتر گویندگان خاطره ساز از گلوری جدا شدن؟مسائل اخلاقی بوده یا شرایط شغلی؟

بنظرم پاسخ این سوال در واقع در جواب من در سوال قبلی مستتر بود ، خب به هر حال وقتی یه سری رندی ها،پول خوری ها ، توهین آمیز رفتار کردن ها و به قولی خاله زنک بازی ها رو می بینی ، به این نتیجه می رسی که محیط هنری برای ادامه فعالیت نیست و طبیعتا جدا میشی ، تازه بنظرم ما خیلی بیش از حد موندیم و سازش کردیم ، در نهایت هم داریم کار خودمون رو میکنیم و نه کار به گلوری داریم و نه کار به موسس ش.

یِکَم سوال هارو شخصی کنیم! چی شد که شما با خانم آصف وزیری شدید “ما ” ؟

محیطِ صداپیشگی، نقطه عطف آشنایی من و ایشون بود که رفته رفته متوجه ویژگی‌های مشترکی بینِ ” ما ” شدیم. ویژگی‌هایی که می‌تونم از بینشون به علاقه ما به دوبله اشاره کنم. درهرحالِ حاضر، زندگی مشترکِ خوبی رو می‌گذرونیم و از این بابت خداروشکر می‌کنیم و میتونم بگم که کار و زندگی مون یه جورایی در هم آمیخته است.

تا حالا شده به دوبله ای بر بخورید که واقعا براتون لذت بخش بوده باشه؟ اگر آره چه فیلم یا انیمیشنی بوده و کدوم استودیو اون رو بر عهده داشته؟

اکثر کارهایی که از کستی مجرب و کاربلد منتشر میشن به طبع دلنشین و لذّت بخش هستن.بعضی وقت ها هم شاهدِ کارهایی هستیم که از همکاری چند کستِ خوب با همدیگه پخش می شن که طبیعتاً این هم می تونه لذّت بخش باشه. برای مثال، در کستِ من، ممکنه از جنابِ نیکنام، آقای قناعت و بانو نوری درخشان دعوت به همکاری برای یه پروژه ای کنم و چه بسا از طرفِ همین اشخاصِ مهمی که توی کارنامه صداپیشگی، نمرات طلایی دارن و مدیردوبلاژ بودن خود من هم دعوت بشم.کماکان من هم از یسری صداها و گوینده های اون ها بهره ببرم و همینطور بالعکس. که البته به واسطه شکل گیری انجمن تهران، الان خداروشاکریم که دست مون برای بهره مندی از طیف صداهای زیبا، مهارتمند و خاطره انگیز باز تره و جملگی یه کارِ خوب رو در میارن. مثلِ استاد امیرهوشنگِ زند، آقای نیکنام، جناب زارع پناه، آقای باقری و آقای معمارزاده. این دوستان توی هر کار فعالیت داشته باشن، علاوه بر حرفه ای شدن یک کار، اون پروژه یه فرمتِ لذّت بخشی رو به خودش میگیره.

Finding Nemo – 2003
مارلین: قول دادم نذارم هیچ اتفاقی واسش بیوفته.
دوری: چه قول مسخره ای! خب تو نمی تونی نذاری هیچوقت هیچ اتفاقی واسش بیوفته.

آقای کاس زاده با انتشار پستی در اینستاگرام از انیمیشن رامبل (Rumble) عنوان کردند که این نوع دوبله یعنی استفاده دو پهلو از الفاظ رکیک ، تاثیرات مخربی روی کودکان داره! نظری در این باره دارید؟

من نظری در رابطه با انیمیشن رامبل نمی دم، خودمون تحت نظارت و زیرِ ذره بینِ دقیق و عمیقِ صاحبِ کار یعنی فیلیمو ، این پروژه رو منتشر کردیم. و سعی بر این بود که از الفاظِ قبیحه به هر شکل و سویی بهره نبریم. برای شدّت فیلترِ قانونی ای که جلومون بوده بایستی اشاره کنم که خود فیلیمو هم پیروی قوانین نهاد ارشاده! ما هم سعی می کنیم که به قولِ معروف ولنگار رفتار نکنیم و حتی جو آموزشی رو برای بیننده ها فراهم کنیم.
حالا آقای کاس زاده که این شعار رو می دن، زمانی که گلوری دوبله هایی با الفاظِ قبیحه و زشت و ناپسند منتشر می کرد که حتی ما شاهدِ به سخره گرفتن لهجه های ایرانی هم بودیم ، ایشون به فعالیت و بازگردانی زبان اصلی انیمیشن ها به فارسی در همچین گروهی ادامه دادن. از نظر من این حرف شون ضد و نقیض ه.

توصیه ای برای جوون ها که میخوان تازه این مسیر رو طی کنن دارید؟

در وهله اوّل باید اشاره بشه که این کار آسون، ادابازی، تقلید، جُنگ، شیرین کاری و هر آوا و صوتی که از حنجره مرتعش میشه نیست. در وهله دوّم، باید تعریفِ درستی از اینکه دوبلور کیه داشته باشیم. ابداً شخصی نیست که تئاتر نرفته، مطالعه آزاد نداشته و به طورِ کلی با واژه هنر و فرهنگ آشنا نیست ، پس نباید خودش رو در محافلِ مجازی نریتور و گوینده عنوان کنه.
لازمه تاکید کنم که این کار نیازمندِ فضیلت و سواده. البته به این معنا نیست که شما با خوندن و دیدن یه تعداد کتاب و تئاتر و شنیدن تعریفِ دیگران از صدای خودتون، دوبلور خواهید شد. بلکه با تمرین مستمره که اینطور میشه. اگه منظورم رو کامل نرسوندم، اجازه بدید مثالی بزنم:
فرض کنید مواد لازم یه قرمه سبزی رو توی ظرفی می ریزید و فقط یه ساعت می گذره که شما اون رو سرو می کنید. طبیعتا غذای پخته و خوشمزه ای نخواهید داشت و اجزای درون آن خام هستند.

در ادامه به سوال سومتون اشاره می کنم. از نظرم صدای خاص تنها از طریقِ تمرین مستمر به دست میاد. تمرین مستمر یعنی چی؟ من اکثرِ تازه کار هارو دیدم که از رو دستم تقلید می کنن و بقیه هم پشتِ سر اون همین رو تکرار می کنن. بنابراین،اکثر اوقات با تازه کارهایی مواجه شدم که متاسفانه صدای شبیه هم رو داشتن. تمرین یعنی تمرینِ به خودشناسی رسیدن، بنظرم باید مطالعه خوبی داشته باشن در زمینه های مختلف چه اطلاعات عمومی و چه هنری، اگر علاقه به سینما دارن برای رسیدن به یه  کاراکترپردازی و شخصیت شناسی درست فیلم های خوب ببینن! اگر موسیقی گوش میدن چه بسا در هر ژانری بهترین ش رو گوش بدن و درمورد لحن هم باید نمایشی باشه، از حیثِ درک شخصیت ها و افزایش تخیلشون رمان زیاد بخونن و فنِ بیان و تنفس درست و دیافراگمی رو بلد باشن. چون فردی که فن بیان خوبی نداشته باشه، یا تنفسِ خوبی،عضلات اندامی گفتگوی ضعیفی پیدا می کنه و پشتِ میکروفن به مشکل و مسئله بر می خوره.
پس به طورِ کلی، یه گوینده باید تمامی ارکان هنر و ادبیات نمایشی رو بدونه. نه اینکه یه صدایی بم و شیک کنه بشینه پشتِ میکروفن  و انتظار داشته باشه یه کارِ یونیک و موفق ببنده.

 

با سپاس از جناب صادقی که وقت ارزشمند شون رو برای سوالات ما صرف کردن ، در نهایت هم باید بگیم اگر نظری  درباره این مصاحبه دارید حتما در قسمت کامنت ها با ما به اشتراک بگذارید و اگر هم که شخص خاصی برای گفتگوی بعدی سایت ما مدنظرتونه ، خوشحال میشیم اون رو با ما در میون بذارید!

 

با تشکر از مهدی مرادوند که کمک شایانی برای نگارش این متن به بنده کردند!

نومیشن در فضای مجازی نومیشن در روبیکا
اپلیکیشن رسمی سایت نومیشن اپلیکیشن نومیشن رو حتما نصب کن!

3 دیدگاه

  1. گلوری به نظرم بهترین بود و مدیرش مهرداد رئیسی هم درجه 1 بود ولی الان اصلا انگار نه انگار که وجود داره

  2. سلام خیلی مصاحبه خوبی بود.دفعه بعدی ممنون میشم با آقای محمدرضا صولتی مصاحبه کنید.ممنون از تیم خوبتون.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا